कोरोनामा कान्छीआमासंग थुनिदाँ
कोरोनाको पहिलो लहरमा लकडाउन निकै कडा थियो। कयौं महिना गाडी ठप्प थिए। संघसस्था, स्कुलकलेज बन्द थिए। आपतकालिन कामको लागि पास पाउन पनि सजिलो थिएन। काम विशेषले काठमाडौंमा थिए। केही दिनमा गाउँ फर्किन्छू भन्दा भन्दै लकडाउनको हल्ला भयो। केही दिन त होला नि भनेर कान्छीआमाको घरमा बस्न गए। ड्याड कामले विराटनगर जानुभएको थियो। दिदीकोमा बस्नुभएको रहेछ। हेर्दा हेर्दै लकडाउन कडा भयो। म कान्छीआमाकै घरमा थुनिए।
५-६ वर्ष अघि ड्याडले कान्छी श्रीमती भित्र्याउनु भएको थियो। अफिसमा संगै काम गर्दा चिन्नुभएको रहेछ। फिल्डमा जाँदा आउँदा हिमचिम बढेछ। जेठी हुँदा हुँदै ड्याडले दोस्रो विहे गर्नुभएको हो। झन्डै २० वर्षकै अन्तर छ ड्याडसंग। म भन्दा ७-८ बर्षले जेठी हुनुहुन्छ। सुरुसुरुमा त बोलाउन पनि अप्ठ्यारो लाग्थ्यो। सानिआमा भन्थे। पछि पछि ‘मामु’ भन्नु भनेर भन्नुभयो। अनि मामु भन्न थाले। हामी गाउँघर तिर मामु शब्दको प्रयोग गर्दैनौ। यो शब्दमा माया र धनाड्यपन लुकेझै लाग्छ। काठमाडौंका ठाँटिएर हिड्ने आइमाइहरुलाइ तीनका छोराछोरीहरुले यसरी नै ‘मामु’ भनेर बोलाउँदा हुन। मलाइ कान्छीआमालाइ ‘मामु’ भन्दा यही भान हुन्थ्यो।
लामो समय फिल्डमा काम गर्दा निकै कमाइ गर्नु भएको थियो। काठमाडौंको यो घर मामु आफैले बनाउनु भएको हो। घरका ठूला खर्चहरुमा पनि सहयोग गर्नुहुन्छ। परिवारलाइ कसरी सुखी राख्ने भन्ने चिन्ता गरे जस्तो लाग्छ। व्यवहार एकदमै राम्रो छ। घरमा आउने सबै पाहुनाहरु कान्छी कस्तो भित्र्याएछ भन्दै आउँछन्, अनि फर्कदा खुसी भएर फर्कन्छन्। मिठो बोली छ। जिउडाल पनि राम्रो छ। राम्रो सुन्दर जिउडाल भएकाले पनि मान्छेहरु नजिक आउन खोज्छन्, गफ गर्न खोज्छन्। अनि राम्रो बोलीले गर्दा झनै मख्ख पारिदिनुहुन्छ। ड्याडले त्यसै भित्र्याएका त होइनन रहेछ।
ड्याडसंगको उमेरको अन्तरले पनि कतिपय सोचाइहरु समान छैनन्। ड्याड अलिक पुराना सोचाइका छन्, मामुको तुलनामा। घुम्ने, खाने र लगाउने कुराहरुमा अन्तरद्वन्द आइरहन्छ। ड्याडले साडी र कुर्ता बाहेक अरु लुगाहरु नलगाउन भन्नुहुन्छ। मामुलाइ टिसर्ट र प्याइन्ट सहज लाग्छ। साडी र कुर्ता नलगाउने पनि होइन। घरमा बस्दा धेरै जस्तो साडी र कुर्तामा नै देखिनुहुन्छ। तर टिसर्ट र पाइन्ट पनि उस्तै लगाउन मन गर्नुहुन्छ। टिसर्ट कहिलेकाही अलिक लो-कट लगादिनु हुन्छ। ड्याडलाइ त्यो मन पर्दैन। यसरी छाती देखाएर नहिड भन्दै सम्झाउनु हुन्छ। यी पुराना कुरा भइसके। संसार थप दुइ भागमा छुट्टिसकेको छ। कोराना पुर्व अनि कोरोना पछि। मामुले घरमा बस्दा लगाएको लुगा देख्नुभयो भने ड्याड बेहोस भइदेलान्। बुढा धन्न यहाँ छैनन्।
डेढ महिना दिन भइसकेको छ। हामी दुइ मात्र घरमा थुनिएको। सुरुका केही हप्ता त रमाइलै भयो। फिल्म हेर्दै, गफ गर्दै, गित सुनदै छतमा डुल्दै रमाइलोसंग बिते। अब कति हेर्नु फिल्म, कति सुन्नु गित। न गफ गर्न कुनै नयाँ विषय नै छन्। सायद विहे गरिसकेकाहरुको मानसिकता फरक हुन्छ होला, तर विहे नभएको मेरो मन भने बिस्तारै यौनका कुरामा व्यस्त हुन थालेको थियो। पोर्न भिडियो र कथा पढ्ने बानी लाग्न थालेको थियो। अल्छी बन्दै थिए। ‘कति अल्छी भएको यो केटो’ भन्दै मामुले दिनदिनै भन्नुपर्ने भएको थियो।
ढोका ढकढक गरेर मामु भित्र छिर्नुभयो। हत्तपत्त ल्यापटपको लिड बन्द गरे। अनि कट्टु लगाइहाले।
‘के हो यस्तो? ढोका त ढक-ढक गरेकै थिए।… है, म पनि बोर भए छु। बुझ्छु म..।’, मामुले मुस्काउँदै भन्नुभयो। मैले कट्टु राम्रोसंग लगाए। अरु केही नभनी बाथरुमको ढोका खोल्नुभयो।
‘नुहाएपछि टावेल बाहिर ल्याएर सुकाउन गर न..’, मामुले टावेल निकालेर संगै ल्याउनुभएको टोकरीमा हाल्नुभयो।
‘सरी… घरमा धेरै थुनिदा म पागल भइसक्न लागे…’, म नबोली बसेको देखेर मामुले माफी माग्नुभयो। मैले मुन्टो हल्लाए। म धन्नै रंगेहात पक्डिएको थिए। धन्न कट्टु माथी तानिहाले, तापनि मामुले थाहा पाइहाल्नुभयो। केही देख्नुभएको थिएन, तर पनि लाज लाग्यो।
‘केही छैन। धन्न तिमी ५ वर्षको फुच्चे होइनौ। नत्र त दिनरात ख्याल राख्नुपर्थ्यो। …..’, मामुले दराजबाट मेरो मैला लुगाहरु टोकरीमा राख्दै भन्नुभयो।
‘सरी डार्लिङ….’, मामुले टक्क रोकिएर मायालु स्वरमा भन्नुभयो, ‘लकडाउनले झुर गर्यो है…!’, म मुसुक्क हाँसे। मामुले फेरी लुगाहरु छान्न थाल्नुभयो।
‘रुममै धेरै समय बिताउँछौ। केही त भएको छैन नि?’
‘छैन, म ठिक छु।’, मैले भने।
‘ठिक छौ भने ठिक छ…तिम्रो प्राइभेट लाइफको बारेमा थोरै जानेकै राम्रो। प्राइभेट भन्या प्राइभेट हो नि।’, मामुले मलाइ भन्दा पनि आफैसंग बोलेजस्तो गरी भन्नुभयो। मैले केही बोलिन।
‘खै अरु लुगा छैन? यत्ति हो धुनुपर्ने?’
‘कस्तो मन लागेको तपाइलाइ लुगा धुन।’, मैले सोधे।
‘कामै छैन अरु। दिन भर के गरेर बस्ने।.. दिनभर घर बस्दा पनि कति निस्कन्छ धुने लुगा पनि। तिम्रो लुगा त झन कति हो कति। सबै मैलो मात्र देख्छु’, मामुले भन्नुभयो।
‘के लगाउनु भएको यस्तो लुगा..’, मैले बल्ल याद गरे। पुरानो सेतो स्वीटर, त्यो पनि यस्तो गर्मीमा, मैले सोधिहाले।
‘है.. अघि दराजमा भेटे अनि कस्तो देखिन्छ भनेर लगाएको थिए। बाँकी लुगा सबै धुनलाइ भिजाएर राखेको छु।’, मामुले आफ्नो स्वीटर हेर्दै भन्नुभयो।
‘सरी…राम्रो फेसनेबल भएर नआएकोमा!’, मामुले मस्किदै भन्नुभयो। हामी दुवै हाँस्यौ।
‘तिमीले बक्सर लगाउँछौ?’, खाटको तल भुँइमा फालेको कट्टु उठाउनु भयो। ओल्टाइपोल्टाइ हेर्नुभयो अनि टोकरीमा फाल्नुभयो।
पोर्न हेर्दा अघि भर्खर प्रयोग गरेको कट्टु थियो। भिजेको ठाउँमा समात्नु भयो कि ? के सोच्नुभयो होला?
‘राम्रो देखिने लुगा लगाउनुको पनि केही अर्थ रह्यो र। दिनभर घरमै बस्नु छ, बाहिर निस्कन पाउने होइन।’, स्वीटरको कुरा जारी राख्दै दिक्दार भएर भन्नुभयो। मैले सहमति जनाए।
‘के गरेर बस्छौ के कोठा भित्र?’, फेरी सोध्नुभयो। मैले केही भन्नुभन्दा पहिले नै थप्नुभयो, ‘आ.. तिम्रो प्राइभेट कुरा के सोधिरहनु!’
मैले केही भनिन।
‘मसंग आइडिया छ। गफ गरम न एक छिन…. दिन कटाउनै गाह्रो भयो। भएजति फिल्म सकिसक्यो। नयाँ राम्रो केही भेट्दिन। नयाँ फिल्म पनि केही आउँछ जस्तो छैन। फिल्म प्रोडक्सन कम्पनिहरु पनि ठप्पै होलान…. टिभी पनि कति हेर्नु। कति सुत्नु।… मभन्दा तिमी बरु ढुक्कले बसेको छौ।’, मामुले मायालु अनुहार बनाएर भन्नुभयो।
‘गर्मी भएको छैन यस्तो बाक्लो स्वीटरले?’, मैले सोधे।
‘है.. छ नि.. अरु केही बाँकी छैन लगाउन। भएका जति धुनलाइ भिजाएको छु..’, स्वीटरको बाहुला तन्काउँदै भन्नुभयो।
मेरो खाटको छेउबाट उठेर दराजको अगाढी जानुभयो।
‘तिम्रो टि-सर्ट लगाउँ? यो हप्ताकै सबैबन्दा रोमाञ्चक काम यहि हुन्छ। …कस्तो थुन्देको हो के? कहिले खोल्छन् यो लकडाउन?’, दराजबाट मेरो टिसर्ट निकालेर खेलाउँदै भन्नुभयो।
‘ह्या… गर्मी भयो। तिमीलाइ केही फरक पर्दैन नि…म पागल भइसके।’ मामुले स्वीटर फुकाल्नुभयो।
ब्राले राम्रोसंग समात्न नसक्ने आकारका स्तन छचल्कियो। बुट्टेदार ब्रा आकर्षक थिए। यी आइमाइका कपडाहरु नै सेक्सी।
‘अलिक सामान्य, प्लेन लुगा छैन तपाइसंग।’, मैले ब्रा हेर्दे भने।
‘के? प्लेन रे?.. भने नि.. बाँकी सबै धुनलाइ भिजाएर आएको छु।’, ब्राको इलास्टिक मिलाउँदै भन्नुभयो।
मेरो खाटको छेउमा बच्चा झै उफ्रदै बस्नुभयो। म वहाँको छातीमा स्तनले बनाएको खाल्डोमा घोरिए। स्तनका दुध पोकाको पुष्टाइमा लोभिए।
फुकालेर हातमा लिनुभएको स्वीटरले छाती छोप्दै भन्नुभयो, ‘मैले तिमीलाइ अप्ठ्यारो त बनाइन नि?’
‘अलि अलि..’, मैले अप्ठ्यारो मान्दै भने।
‘हो र? जोक नगर न..’, मलाइ हेर्दै भन्नुभयो, …’ सरी…!’ दुवै हातले कान समात्दै भन्नुभयो। छाती छोपेको स्वीटर हातबाट फुत्तिएर खाटमा झर्यो।
‘तिमी टिनऐजर होइन नि। अब त ठूलो भइसक्यौ।तरुण भइसक्यौ। यस्तो कुराले नि अप्ठ्यारो मान्ने हो ? तिम्रो मामु भएपनि आखिर म केटी नै हो। तिमीलाइ छुट्टै लाग्थ्यो र? मामु भनेको एउटा अनि केटी भनेको अर्को ठान्थ्यौ ?… दुवै एउटै हो..।’ भन्दै हाँस्नुभयो।
‘थाहा छ मलाइ।’
‘हो र? थाहा थियो?’, हाँस्दै भन्नुभयो, ‘बच्चाबच्चीहरु लाइ लाग्छ कि उसकी आमा र छोरीमान्छे फरक फरक हुन। तर होइनन्। सबै छोरीमान्छे नै हुन। तिम्रो यो मामु पनि केटी नै हो।..’
खाटबाट उठेर दराज अगाडीको ऐनामा उभिनुभयो।
‘आइ फिल रिडिकुलस…’, ब्रा अलिक माथी सार्नुभयो। स्तन चेपिएर माथी उचालियो।
‘साच्चै छैन अरु लुगा..’, दराजको तल्लो ड्रयर खोल्नुभयो। मैले त्यहाँ अन्डरवेयरहरु राखेको थिए। धुन राखेका अन्डरवेयर सबै त्यही थिए।
‘के गन्हाएको यहाँ? यसरी कोचेर राख्ने नगर न।’, एकएक गर्दै मेरो मैले अन्डरवेयर निकाल्नुभयो अनि टोकरीमा राख्नुभयो।
‘के पकाम खाजा? भोक लागेको छ?’
‘एकछिनमा खाँदा हुन्छ।’, मैले भने।
‘तिमीलाइ अल्छी लाग्या छैन भन्या? म त मर्न लागिसके। मैले सोच्या नि थिइन मेरो थर्टिज यस्तो झुर भएर बित्छ भनेर। घुम्छु होला, रमाइलो गर्नु जस्तो लाग्या थियो।’
‘खुलिहाल्छ नि बिस्तारै, नआत्तिनु न।’, मैले भने।
‘त्यो त हो। तैपनि.. यस्तो दामी मौसम छ। अहिले त कतै स्वीमिङ गएको हुन्थे होला।’, लामो स्वास फेर्नुभयो। वहाँको छाती ढक्क फुल्यो।
‘ दिवासपनामै हराउने भएँ।’, फेरी अर्को लामो स्वास फेर्नुभयो। एकछिन हेरिरहनु भयो।
‘तिमीपनि कति ठूलो भइसक्यौ है। मेरो विहे हुँदा सानै लाग्थ्यो। हेर त अहिले, लक्काजवान भइसक्यौ। ह्वान्डसम भइसक्यौ’
‘छु र ह्यान्डसम’, मैले सोधे।
‘छौ नि बेटो। ह्यान्डसम छौ।… मामुले ह्यान्डम भन्दा गाला रातो बनाइहाल्नु पर्छ?’, मामुले गालामा चिमोट्नुभयो।
‘तपाइ पनि राम्री हुनुहुन्छ।’, मैले मुस्काउँदै भने।
‘Oh come on… प्रसंसा फिर्ता गरिहाल्नु पर्दैन के।’
‘मेरो मतलब, सबै केटीहरु राम्री हुन्छन्।’
‘हेर न कुरा मोडेको..’, मुसुक्क हाँस्नुभयो।
‘तिमीलाइ के लाग्छ, सबै केटीहरु प्रशंसा नै कुरेर बसेका हुन्छन? हुन्नन् नि। प्रसंशा गरिहाल्नु पर्दैन। यत्तिकै गरेको प्रसंशा मख्ख पार्न मात्र गरेको सुनिन्छ। प्रसंगवश प्रसंशा गर्नु ठिक हुन्छ, जतिबेला पनि होइन।’
‘तिमीले कसरी बिताउँछौ के समय? भन्दै भनेनौ।’
‘तिमी त्यस्तो पढ्ने मान्छे पनि होइनौ। फिल्म पनि हेरेको जस्तो लाग्दैन, बाँकी भएपो हेर्नु।’, मलाइ हेरिरहनु भयो।
‘सोचेर बस्छु।’, मैले भने।
‘सोच्ने? अनि तिमीले?’, हाँस्नुभयो।
‘ओके..ओके..’, हाँसो रोक्दै भन्नुभयो, ‘के सोच्छौ?’
‘तपाइलाइ भन्न मिल्दैन।’
‘मलाइ भन्न मिल्दैन मतलब?’
‘तपाइ टाइम नै टाइम भएको हो मेरो फाल्तुको कुरा सुनेर बस्न?’, मैले भने।
‘छ त टन्नै काम, लुगा भिजाएर आएको छु। तिम्रो लुगा पनि लैजानु छ। मलाइ जा भनेको तिमीले? साच्चै?’, अनुहार खुम्च्याउनु भयो।
‘साच्चै ? कस्तो रुखो भइहालेको!’, खाटबाट उठेर टोकरी उचाल्दै भन्नुभयो, ‘ एक्लै बस्न मन छ जस्तो छ। म गइदिन्छु त्यसोभए…’
‘होइन, बस्नु न।’, मैले भने।
‘त्यो भए माफी मागिहाल। त्यस्तो रुखो पनि हुने हो? के भयो त्यो केटा जोसंग झुम्मिन्थ्यो, खेल्थ्यो? कहाँ गयो त्यो केटो?’
‘अहिले नि गर्छु नि।’, मैले भने।
‘हो हो गर्छौ। यहि यो झुम्मिएको, खेलेको?’, मुख खुम्चाउँदै जिस्काउनु भयो।
‘ओ के.. ओके… sorry … ‘
‘apology accepted.’, टोकरी भुँइमा राखेर फेरी खाटको छेउमा आएर बस्नुभयो।
‘एक्लै बस्न मन छ भने भन, म गइहाल्छु। मसंग तिमी बोर भयौ जस्तो छ।’
‘तपाइ बोरिङ हुनुहुन्न।’, मैले भने।
‘छैन र?’
‘हुनुहुन्न।’, मैले भने।
‘अनि.. के कुराले तिमीलाइ अप्ठ्यारो भयो र? यस्तो लुकाइछिपाइ कुरा त गर्दैनथ्यौ। केही त भएको छ?’
म अनकनाए।
‘ठिकै छ। I am sorry, मैले तिम्रो पर्सनल सीमा नाघेको छू भने।’, चित्त दुखाएर भन्नुभयो।
मामुको स्तनको क्लिभेजमा आँखा गयो। देखिहाल्नुभयो।
‘ओ… स्वीटर लगाउँदा ठिक हुन्छ जस्तो छ। तिमीलाइ अप्ठ्यारो भएजस्तो लाग्यो। आफ्नै मामुसंग त यस्तो नहुनुपर्ने हो। तैपनि! ‘, भनेर स्वीटर खाटबाट उठाउएर लगाउनु भयो।
‘अब ठिक छ?’, स्वीटर लगाएपछि सोध्नुभयो।
मैले केही भनिन।
‘के भयो?’
‘केही नाइँ?’
‘केही त भयो, के भयो भन त।’
‘अँ….’, मलाइ भन्न अप्ठ्यारो लाग्यो।
‘के सोध्न लाग्या.. सोधिहाल त।’, ज्यान मिलाउँदै सुन्न रेडी हुनुभयो।
‘कस्तो लाज मानेको। गर्लफ्रेन्ड त बनाएनौ नि। खाली मोबाइलमा झुन्डिरहेको हुन्छ। भए त मलाइ भन्थ्यौ नि होइन र? पहिलेका गर्लफ्रेन्डका बारेमा त के-के सुनाइरहन्थ्यौ। कोही नयाँ हो र? धेरै भएनन र? कपडा फेरेझै गर्लफ्रेन्ड फेरिदिन्छ मेरो छोरो। यहि कुरा हो? भन न के हो?’, मुस्काउँदै भन्नुभयो।
‘अ… भन्नलाइ ठिक समय होइन।’, मैले भने।
‘ठिक समय? हामीसंग समय नै समय छ। कतै जानु छैन, केही गर्नु छैन। फुक्काफाल छ फुक्काफाल।’, .. ‘लौ नभन्ने भए, म गए…’, खाटबाट तल झर्नुभयो।
‘नजानु न…’, ढोकासम्म पुगिसक्नुभएको थियो।
‘…के? भन न त, कति बहाना बनाइराखेको।’, टोकरी भुँइमा फाल्नुभयो। अनि खाटको छेउमा बस्नुभयो।
‘जे भनेपनि हुन्छ, जसरी भने पनि हुन्छ, लौ अब त भन।’
‘I love you.’
‘I love you too. के हो भन न, मलाइ सुन्न हतार भइसक्यो।’, स्वीटरको बाहुला माथी सार्नुभयो।
‘गर्मी भयो तपाइलाइ?’, मैले सोधे।
‘गर्मी छ नि, जेठको महिना, पसिना आइसकेको छ।’
‘अनि फुकाल्नु न त।’, मैले भने।
‘भो, अघि फुकाल्दा तिमीलाइ अप्ठ्यारो भयो जस्तो लाग्यो। त्यस्तो धेरै त केही देखाएजस्तो लाग्दैन, भित्र त्यहि स्वीम सुट जस्तो लुगा त छ। तिमीलाइ के-के भयो।…. ठिकै छ यत्तिकै रहन देउ’
‘यस्तो गर्मीमा स्वीटर के लगाउनु हुन्छ त? स्वीटरमा पनि राम्री देखिनु हुन्छ, त्यो फरक कुरा हो।’
‘के हो आज त खुबै प्रशंसा गर्दै छौ, केही स्पेशल छ आजको दिन?’
‘सिरियस भएर भनेको, मेरो सबै कुरा उडाइदिनु हुन्छ तपाइ।’, मैले भने।
‘ओके हजुर ओके। Thank you मेरो प्रसंशको लागि। लाग्छ बुढी भइसके, तिमी अझै मलाइ राम्री भन्दैछौ।’
‘हुनुहुन्छ नि राम्री।’, मुस्काउँदै भने।
‘thank you darling.’, मुस्काउँदै भन्नुभयो।
‘हामी संगै टाइम बिताउनु पर्छ, अझै धेरै।’, मैले भने।
‘हो नि। तिमी नै बस्छौ यहाँ कोठामा एक्लै। अरु कोही छैन घरमा। हामी दुइजना त छौ। हामीसंगै नबसेर हुन्छ र? संगै बस्ने, कुरा गर्ने गर्नुपर्छ….
come here…’, मामु मेरो अगाडी आएर हात फैलाउनु भयो। अनि मलाइ अंगालो हाल्नुभयो। वहाँको छाती लपक्क टाँसियो। शरीरको मिठो बासनाले मन्त्रमुग्ध बनायो। छुट्टिएर मेरो नजिकै अगाडी बस्नुभयो। मेरो शरीर भने तातै भइराख्यो।
‘सोचेर बस्छु भन्थ्यौ। के सोचेर बस्छौ दिनरात यो कोठामा एक्लै?’
‘तपाइलाइ।’, मैले भने।
‘मलाइ?’
एकाएक कोठा शान्त भयो।
‘किन म?…. मेरो बारेमा के नि?’, मामुले सोध्नुभो।
‘तपाइको बारेमा सोच्न नपाउनु र?’, मैले भने।
‘मैले त्यस्तो भने र? .. लौ किन समातेको मेरो हात।’, मामुले मुस्काउँदै सोध्नुभयो।
‘I love you…’,
‘Love you too…के भयो भन त? घरमा थुनिदाँ चिन्तित भएको हो? यो त बिस्तारै खुलिहाल्छ नि! चिन्ता नगर। अन्त थुनिएको भए त हो। यहाँ त ठिक छ नि हैन र? म छु् यहाँ…के भयो त तिम्रो ड्याडी दिदीकोमा अड्किनु भएको छ। हामी यहाँ राम्रैसंग बसेका छौ। यो बसाइ सहज पार्नु पर्छ के!’, हप्केलाले मेरो हात सुमसुम्याउँदै भन्नुभयो।
‘I love you मामु…’
‘love you too छोरो।’
‘स्वीटर फुकाल्नु न।’
‘तिमी चाहन्छौ म स्वीटर फुकालु? किन ? मलाइ गर्मी भयो भनेर चिन्ता गरेको?’
‘चिन्ता गरेको होइन।’
‘मात्र स्वीटर फुकाल्नु भनेको?…अं…एकछिन है… नाक कस्तो थुनिएको जस्तो भयो..’, मामु बाथरुम तिर लम्किनु भयो।
‘मसंग टिस्यु छ… दराजको छेउमा हेर्नु त।’, मैले भने। मामुले २-३ पटक सिँसिँ गर्नुभयो।
‘तिमीलाइ ज्वरो त आएको छैन नि?’
‘छैन किन?’, मैले भने।
मेरो अगाडी आएर मेरो निधार छाम्नुभयो।
‘बिरामी हुन लाग्या त होइन नि? खै के-के भन्दैछौ… ज्वरो त छैन जस्तो छ’
‘केहि भएको छैन।’, मैले भने।
‘किन आज तिमी यस्तो प्रेममय भएको? १५ वर्षको टिनएजेर जस्तो?’, मुसुक्क हाँस्नुभयो।
‘मेरो कुरा सिरियसली नै लिनुहुन्न तपाइ..’, मैले मामुको हत्केला माथी मेरो हत्केला राखे।
‘सरी..सरी… कस्तो तातो भएको तिम्रो हात’
‘स्वीटर फुकाल्नु न, अघि नै भनेको झन्।’
‘अँ, भनिसक्यौ।….. ल फुकाल्छु.. यहि कुरा कति पटक भन्छौ! … माया गर्छौ थाहा छ, मामुलाइ असजिलो नहोस्, गर्मी नहोस् भनेर होइन त?’, भन्दै स्वीटर फुकाल्नुभयो।
No comments:
Post a Comment